Theekransje

Gewoon doei

Ik hoor je denken: gewoon doei? Wat houdt dat nou weer in? Nou, gewoon. Doei. Wij hebben helaas besloten om te stoppen met Theekransje, maar dat doen we natuurlijk niet zonder afscheid te nemen van jullie, onze lezers!

We begonnen Theekransje meer dan drie jaar geleden, omdat we allemaal graag een platform wilden waar we onze gedachten over van alles en nog wat konden delen. Gewoon voor elkaar en iedereen die zin had om mee te lezen. In die drie jaar hebben we in totaal 286 stukjes gepost. Best een hoop! De meeste posts gingen over actualiteiten of waren media reviews. Dat laatste komt waarschijnlijk vooral doordat we allemaal een lichte Netflix verslaving hebben, maar we schreven ook over boeken, concerten en musicals.

Sommige stukken zijn natuurlijk wat spectaculairder dan anderen. Sommige worden amper gelezen, sommigen vliegen uit de bocht. Britt’s stukje over Auschwitz en parallellen tussen de Tweede Wereldoorlog en de huidige houding tegenover migranten was er zo één. Hij heeft zelfs de commentsectie van GeenStijl gehaald, niet bepaald iets om trots op te zijn want het is toch een beetje het afvoerputje van het internet. Dat bleek al snel toen de comments op de blogpost explodeerden, en tot op de dag van vandaag wordt Britt soms door een oud-collega gepest met de opmerking ‘dat haar oogjes nog net zo dicht zitten als de dag dat ze geboren werd’. Bedankt, comment gekkies.

Dit was niet de enige post met interessante comments. Esther schreef een stuk over verschillende stijlen voor baarden. Uiteraard was er een old white guy die vond dat dat mild seksisties was!!!1!!1! en dat ze dan ook maar een stuk moest schrijven over, quote, ‘vrouwenborsten’ aangezien dat volgens hem allebei ‘secundaire geslachtskenmerken’ zijn. Volgens meneer was er een stuk nodig over vrouwenborsten om het evenwicht te bewaren. Ondanks dat dit evenwicht nooit weg is geweest, schreef Esther met alle liefde nog een stuk. Over vrouwen met baarden. Niet helemaal waar onze klagende commenter op gehoopt had, waarschijnlijk.

We hebben niet alleen zelf stukken geschreven, we mochten ook twee keer gastschrijvers verwelkomen. Bonnie schreef samen met Esther een stuk over Zwarte Piet, de geschiedenis hiervan en de gevoelens die de discussie oproept. Verder schreef Erik dit stuk met allemaal weetjes over bananen die je gewoon nodig hebt in je leven. Uiteraard willen we hen bedanken voor hun bijdrage en de tijd die ze hierin hebben gestoken!

Verder willen we graag nog even stil staan bij een bijzondere groep binnen onze fans. Wij krijgen namelijk geregeld likes en berichtjes van moekes die op zoek zijn naar gratis e-books. Mag niet hè, dat is illegaal! Blijkbaar is er een ondergrondse moeke beweging gaande waar men e-books deelt, die ook Theekransje heet. Dus BREIN, als jullie meelezen, bij deze! Nog één keer voor alle moekes (en voor BREIN): wij hebben dus GEEN gratis e-books in de aanbieding!

Het waren drie jaren geweldige jaren met veel stukjes over leuke dingen. We gingen met z’n allen naar Neuschwanstein en een weekendje chillen op Texel. Dewi en Sietske beleefden avonturen in Albanië. Sietske hielp iedereen aan hun eigen alternatieve horoscoop (#fakenews), Britt had altijd de leukste reistips voor plekken die niet overspoeld worden door toeristen, Dewi hielp mensen om hun innerlijke zweefteef en moeke naar boven te halen, Esther leerde iedereen over gender, seksualiteit en normativiteit.

Kortom: er werd gelachen, er werd serieus gedaan, er werd geschreven. We zijn erg dankbaar voor het platform dat Theekransje ons heeft gegeven om dingen wie we graag kwijt wilden ergens neer te zetten. De reacties die we kregen op stukjes en het zien dat mensen het leuk vonden om de stukjes te lezen waren super tof, dus shout-out naar iedereen die ons gevolgd heeft de afgelopen jaren. Bedankt voor alles en verder gewoon doei.

Kusjes en knuffels,

Dewi, Esther, Sietske, Britt

P.s. we wachten nog steeds op een kaartje.

Author image
Team Theekransje heeft wat te zeggen!